Bugun...
SON DAKİKA

Büyürken Kaybolan Coşkumuz - 22 Ekim 2018

 Tarih: 21-10-2018 22:22:00
Z. Seven RAZGIRAT

Koskoca insana hiç yakışıyor mu böyle hareketler dediler. Yaşıma göre davranmalıymışım. Yaşım ilerledikçe daha az gülmeli, kahkaha atmamalı ve ağırbaşlı olmalıymışım. Yoksa hiç kimse beni dinlemez ve sözlerime değer vermezmiş. Büyümemiş bu, çocuk kalmış derlermiş. Çok sevinsem bile sevincimi, çok sevsem bile sevgimi açık etmemeliymişim. Yoksa kullanılırmış duygularım. Öyle dediler bana. İçim kan ağlasa bile ağlamamalıymışım. Zayıf görünürmüşüm çünkü.

Aklıma gelen “sevda başımda duman”, “bu sevda bu şehre sığmaz”, “Firuze”, “Ünzile” gibi şarkı sözleriyle yüreğimize, beynimize işleyen; kimisini dinlerken gözlerimizdeki yaşları, kiminde gülümsemelerimizi engelleyemediğimiz binlerce şarkının annesi, bir çılgın kadın Aysel Gürel. Her hareketini içinden geldiği gibi yaşadı. Belki de içindeki çocuğu ömrünün sonuna kadar yanı başından hiç ayırmayan nadir insanlardan biri olarak geçti bu dünyadan. Ne demişti: "Yüzümdeki çizgilerin her birisi bir şiir, şimdi söyleyin bana, bana yaşlı mı denir?”

Neden mi coşkuluyum, neden mi hep aşığım...

Çünkü kendimi sevmeyi öğrenmem tam 30 yılımı aldı...

O yüzden artık çok fazla dert etmiyorum başkalarının benim hakkında düşündüklerini...

Önce kendini sevmeyi öğrenmeli insan...

Olduğu gibi her şeyiyle, zaafları, hataları, kusurları, eksiklikleri ya da fazlalıklarıyla...

Bunu yapabildiğinde ise;âşık olmalı...

Gökyüzüne, ağaçlara, sokak kedilerine, çocuklara, toprağa, renklere...

Görmek isteyene çok güzellikler var, bu yüzden hayat son nefese kadar çok tatlı...

Gülümseyerek baktığınızda size gülümsemeyen biriyle karşılaştınız mı hiç...

İşte bir tek size geri gülümsemeyen insanlardan uzak durun...

Bazı insanları ne yaparsanız yapın mutlu edemezsiniz...

Çabalayıp diğer güzel insanları gözden kaçırmayın...

Aşkta gurur, aşkta önyargı, aşkta ego yoktur...

İçinden geldiği gibi yaşamalı insan, kaygı duymadan...

Oysa hepimiz öldükten sonra bile insanlar arkamızdan ne konuşur diye kaygılanıyoruz...

Bu sabah herkese günaydın dedim ben...

Ağaçlara, ıslanmış kedilere, yoldaki çamura, yağmura, otobüs bekleyen insanlara...

Sonra döndüm bir de kendime günaydın dedim, hatırım kalmasın ama öyle değil mi?

  Bu yazı 1796 defa okunmuştur.
  YORUMLAR YORUM YAP | 0 Yorum
  FACEBOOK YORUM
Yorum
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
  • BUGÜN ÇOK OKUNANLAR
  • BU HAFTA ÇOK OKUNANLAR
  • BU AY ÇOK OKUNANLAR
YUKARI